Zelforganisatie

ZELFORGANISATIE

Vorige week zag ik weer een nestje eendenkuikens, waarschijnlijk net uit het ei gekropen. Ik telde 11 donzige beestjes die luid piepend de sloot verkenden. Sommigen bleven bij elkaar, de meesten gingen er alleen op uit. Terwijl de kuikens alle kanten uitzwermden, dobberde moeder eend rustig in het water.

Een dag later zag ik een hongerige reiger aan de slootkant. Het leek alsof hij stond te wachten op zijn kans. In het troebele water zag ik af en toe een karper traag voorbij zwemmen. Ik telde nog maar 5 kuikens, die allemaal dicht bij elkaar bleven. Als er toch eentje te ver afdwaalde, riep moeder eend het kuiken met luid gekwaak terug.

In mijn hoofd ontstond de vergelijking met zelforganisatie, de beweging die Nederland gestaag verovert. Het concept is mooi: medewerkers krijgen en nemen ruimte, verantwoordelijkheid en vertrouwen. Het resultaat: de productiviteit neemt toe en de bedrijfsresultaten gaan omhoog.

Maar in organisaties waar de leidinggevende van het ene op het andere moment alles loslaat omdat hij verwacht dat zijn team zelf organiserend wordt (of zelfs al is), bestaat de kans dat de medewerkers, net als de eendenkuikens, alle kanten opschieten. Met het risico dat er een reiger of een karper op de loer ligt.

De succesroute naar zelforganisatie is niet in beton gegoten. Maar als leidinggevende heb je een belangrijke rol in het begeleiden van je medewerkers. Je zorgt ervoor dat ze weten waar hun verantwoordelijkheden en (on-)mogelijkheden liggen. Je stimuleert ze de wereld te verkennen, maar roept hen terug als ze te ver afdwalen. Je leert hen wat ze moeten doen als ze een reiger of karper zien. Je hebt geduld en laat ze groeien, zodat ze uiteindelijk groot en sterk genoeg zijn om reigers en karpers aan te kunnen.

Niet altijd makkelijk. Soms zou je willen dat je team al verder was. Begrijp je niet waarom ze nog steeds bij jou aankloppen om knopen door te hakken. Maar je kan niet anders dan accepteren dat dit nu eenmaal de situatie is. Je neemt hen onder je vleugels om ze te helpen op weg naar zelforganisatie. En uiteindelijk zie je dat het dons heeft plaatsgemaakt voor veren. Jouw kuikens zijn volwassen en zelfstandig geworden, mede dankzij jouw inzet en je balans tussen loslaten en sturen. Wat een mooi resultaat!

Behoefte om eens van gedachten te wisselen over dit onderwerp? Neem vrijblijvend contact met ons op, wij helpen je graag!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s